8 Armia Lotnicza (USA)

8 Armia Lotnicza (USA)

Ósma Armia Lotnicza, znana również jako Eighth Air Force (8 AF), to kluczowy związek operacyjny Sił Powietrznych Armii Stanów Zjednoczonych (USAAF), który odegrał istotną rolę podczas II wojny światowej. Utworzona 22 lutego 1944 roku, stacjonowała w High Wycombe w Wielkiej Brytanii i była jedną z najpotężniejszych armii powietrznych, jaka kiedykolwiek istniała. Jej działania koncentrowały się głównie na europejskim teatrze działań wojennych, szczególnie nad Niemcami oraz krajami okupowanymi przez III Rzeszę. Ósma Armia Lotnicza była największa pod względem liczebności personelu, sprzętu i samolotów, co czyniło ją niezwykle ważnym elementem aliantów.

Początki 8 Armii Lotniczej

Historia Eighth Air Force sięga 2 stycznia 1942 roku, kiedy to powołano do życia VIII Bomber Command w Bazie Lotniczej Savannah w Georgii. Wkrótce po tym, 5 stycznia, generał-major Carl Spaatz ustanowił kwaterę główną dowództwa na lotnisku Bolling w Waszyngtonie. Zaledwie kilka tygodni później, 28 stycznia, ogłoszono utworzenie „Sił Zbrojnych USA na Wyspach Brytyjskich”, a 12 maja pierwsza grupa personelu USAAF przybyła do Anglii. W dniu 15 czerwca Spaatz dotarł do Anglii i założył kwaterę główną przyszłej armii w Bushy Park, oddalonym o około 25 km od Londynu.

Eighth Air Force objęła kontrolę nad szeregiem jednostek, które miały kluczowe znaczenie dla jej operacji. W skład jej struktury weszły:

  • VIII Bomber Command: odpowiedzialne za strategiczne bombardowania przy użyciu ciężkich bombowców.
  • VIII Fighter Command: myśliwska eskorta dla ciężkich bombowców.
  • VIII Air Support Command: zajmujące się lotami zwiadowczymi oraz bombardowaniami taktycznymi.

Choć jednostki te były aktywne przez większość lat 1942 i 1943, ich akcje nie przynosiły oczekiwanych rezultatów z powodu braku doświadczenia personelu oraz niewystarczającej osłony myśliwskiej. Dopiero utworzenie Eighth Air Force umożliwiło przeprowadzenie skoordynowanych wielkich dziennych nalotów na terytorium Niemiec w 1944 roku.

Wielki tydzień

Pierwszy znaczący nalot Eighth Air Force został przeprowadzony 11 stycznia 1944 roku, kiedy to 633 bombowce B-17 zaatakowały zakłady lotnicze w Halberstadt, Magdeburgu i Oschersleben. Niestety, warunki atmosferyczne były niekorzystne, co doprowadziło do wysokich strat – utracono 60 bombowców i pięć myśliwców. W lutym tego samego roku zaplanowano kolejną wielką akcję pod kryptonimem „Argument”, która przeszła do historii jako „Wielki tydzień”. W nocy z 19 na 20 lutego RAF zbombardował Lipsk, a następnego dnia Eighth Air Force przeprowadziła masowy atak z udziałem ponad tysiąca B-17 i B-24 oraz ponad 800 myśliwców.

Celem nalotów były fabryki produkujące samoloty w Lipsku, Bernburgu i Oschersleben. Amerykańskie bombardowania wyrządziły ogromne straty Niemcom, zmuszając ich do przeniesienia produkcji na mniej narażone tereny. W kolejnych dniach Eighth Air Force kontynuowała ofensywę, atakując cele w Brunszwiku oraz Schweinfurt i inne strategiczne lokaliz


Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).