„`html
Fallschirmjäger – Niemieckie Wojska Powietrznodesantowe
Fallschirmjäger, czyli strzelcy spadochronowi, to elitarne oddziały powietrznodesantowe, które odegrały znaczącą rolę w Wehrmachcie podczas II wojny światowej. Ich historia sięga lat 30. XX wieku, kiedy to w Niemczech zaczęto dostrzegać potencjał desantów powietrznych, inspirowany radzieckimi manewrami wojskowymi. Oddziały te zyskały reputację jako „Zielone Diabły”, co podkreślało ich odwagę i skuteczność na polu bitwy.
Początki formowania oddziałów spadochronowych
W latach 1935-1936 niemieccy wojskowi obserwatorzy uczestniczyli w radzieckich manewrach, gdzie byli świadkami imponującej operacji desantowej, w której z powietrza zrzucono cały pułk żołnierzy. To doświadczenie zrobiło ogromne wrażenie na Hermannie Göringu, który postanowił rozwijać podobne siły w Niemczech. W 1936 roku, dzięki poparciu Adolfa Hitlera, rozpoczęto formowanie oddziałów spadochronowych w Luftwaffe.
Pierwszym krokiem było przeniesienie batalionu Polizeigruppe do Luftwaffe, co zaowocowało powstaniem batalionu Hermann Göring pod dowództwem majora Brunona Bräuera. Szkolenie spadochronowe odbywało się w nowo utworzonej Szkole Spadochronowej Luftwaffe w Stendal-Borstel, gdzie żołnierze nabywali umiejętności niezbędne do przeprowadzania skomplikowanych operacji powietrznych.
Rozwój jednostek spadochronowych
W 1937 roku Dowództwo Wojsk Lądowych (Heer) również postanowiło sformować własną kompanię spadochronową, która z czasem przekształciła się w 2. Fallschirmjägerbataillon. Ta jednostka została zaprojektowana jako wsparcie dla wojsk lądowych i była wyposażona w cięższe uzbrojenie, takie jak ckm-y i moździerze. Również SS stworzyło swój batalion spadochronowy, co odzwierciedlało różne koncepcje użycia tych jednostek przez dowództwo niemieckie.
W 1938 roku zorganizowano 7 Dywizję Lotniczą, która składała się z oddziałów spadochronowych oraz szybowcowych. Dywizja ta brała udział w zajmowaniu Czechosłowacji i była pierwszym dużym sprawdzianem dla niemieckich jednostek powietrznodesantowych.
Działania na froncie II wojny światowej
Oddziały Fallschirmjäger brały udział w wielu kluczowych operacjach II wojny światowej. Na początku konfliktu były używane zgodnie ze swoim przeznaczeniem do działań powietrznodesantowych, takich jak atak na Norwegię w 1940 roku oraz bitwa o Kretę w 1941 roku. Z czasem jednak ich rola zmieniała się, a jednostki te zaczęły być wykorzystywane jako szybkie wsparcie na różnych frontach.
Kampania duńska i norweska
Pierwszą kampanią, w której Fallschirmjäger zostali użyci zgodnie z ich przeznaczeniem, była akcja w Danii i Norwegii w 1940 roku. 1. batalion 1 Pułku został skierowany do opanowania strategicznych lotnisk oraz mostów komunikacyjnych. Mimo że nie wszystkie cele zostały osiągnięte z powodu złych warunków pogodowych, operacja potwierdziła skuteczność desantów powietrznych.
Kampania belgijska
Podczas kampanii belgijskiej Fallschirmjäger odegrali kluczową rolę w zdobywaniu twierd
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).