„`html
Linia kolejowa nr 384 – historia i znaczenie regionalne
Linia kolejowa nr 384, choć obecnie nieczynna i w dużej części rozebrana, stanowi istotny element historii transportu kolejowego w regionie. Łączyła stację Sulechów z stacją Świebodzin, a jej długość wynosiła 26,129 km. Otwarcie linii miało miejsce w 1919 roku, jednak w 1988 roku zawieszono na niej ruch pasażerski, a dwa lata później także towarowy. W ostatnich latach pojawiały się jednak pomysły na jej reaktywację, co wskazuje na jej potencjalne znaczenie dla lokalnej gospodarki.
Geneza powstania linii kolejowej
Pomysł budowy połączenia kolejowego między Sulechowem (wówczas Züllichau) a Świebodzinem (Schwiebus) zrodził się na początku XX wieku. Władze powiatowe dostrzegły potrzebę utworzenia skomunikowania tych dwóch ośrodków, które pełniły ważną rolę w regionie Züllichau-Schwiebus. Plan zakładał, że nowa linia kolejowa będzie służyć nie tylko mieszkańcom, ale także wspierać rozwój lokalnych terenów rolniczych i leśnych, które do tej pory były pozbawione odpowiedniej infrastruktury komunikacyjnej.
W rzeczywistości brak bezpośredniego połączenia kolejowego między Sulechowem a Świebodzinem powodował konieczność korzystania z okrężnej trasy przez Zbąszyń, co było dość uciążliwe dla podróżujących. Nowa linia miała nie tylko skrócić czas podróży, ale także zwiększyć możliwości transportowe dla lokalnych producentów i przedsiębiorców.
Budowa linii w latach 1910-1919
Planowanie budowy nowej linii kolejowej zakończyło się 25 lipca 1910 roku, kiedy to wydano pruską ustawę o budowie jednotorowej linii kolejowej z Konotopu przez Sulechów do Świebodzina. Ostatecznie zdecydowano się na trasę liczącą ponad 61 km, która miała być finansowana ze środków państwowych. Nowa linia miała pełnić funkcję skrótu dla już istniejących szlaków kolejowych, takich jak linia z Poznania do Frankfurtu nad Odrą oraz z Zbąszynia do Gubina.
W ramach tego projektu planowano również budowę bocznicy kolejowej w Cigacicach, która miała prowadzić do portu rzecznego nad Odrą. Początkowy koszt budowy szacowano na 6 360 000 marek, co obejmowało wykup gruntów oraz budowę torowiska i nowych stacji. Prace budowlane rozpoczęto od strony Konotopu i mimo trudności związanych z I wojną światową postępowały one w miarę sprawnie.
W rezultacie otwarto kilka odcinków: pierwszy z Konotopu do Trzebiechowa został uruchomiony 1 lipca 1915 roku, a odcinek z Trzebiechowa do Sulechowa – 1 listopada tego samego roku. Budowa bocznicy do portu w Cigacicach zakończona została w lipcu 1916 roku.
Problemy finansowe i zakończenie budowy
Inflacja oraz problemy gospodarcze związane z wojną wpłynęły negatywnie na dalszy rozwój projektu. Koszty okazały się znacznie wyższe od pierwotnych szacunków, a fundusze przydzielone na dokończenie budowy były niewystarczające. Władze pruskie podjęły decyzję o dodatkowym wsparciu finansowym na dokończenie odcinka Sulechów-Świebodzin, co pozwoliło na kontynuowanie prac.
Jednakże ze względu na trwające działania wojenne oraz związane z nimi problemy organizacyjne budowa tego fragmentu linii ciągnęła się aż do po zakończeniu I wojny świat
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).