Aleksander Sarnowicz – Malarz z Radomia
Aleksander Sarnowicz to postać, która na stałe wpisała się w historię polskiego malarstwa. Urodził się 10 stycznia 1878 roku w Radomiu, gdzie spędził swoje dzieciństwo i młodość. Jego życie i twórczość są przykładem zaangażowania w sztukę oraz miłości do rodzimej ziemi. Po ukończeniu gimnazjum w rodzinnym mieście, Sarnowicz podjął decyzję o dalszym kształceniu artystycznym, co doprowadziło go do Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie.
Studia i początek kariery artystycznej
W latach 1905-1910 Aleksander Sarnowicz studiował na krakowskiej ASP pod okiem wybitnego malarza Leona Wyczółkowskiego. To właśnie tam rozwijał swoje umiejętności malarskie oraz zdobywał wiedzę teoretyczną, która miała kluczowe znaczenie dla jego późniejszej kariery. Po zakończeniu studiów, młody artysta postanowił poszerzyć swoje horyzonty i wyjechał do Francji oraz Austrii. Spędził czas w Paryżu i Salzburgu, gdzie miał okazję zetknąć się z różnorodnymi prądami artystycznymi oraz zyskać nowe inspiracje.
Powroty do kraju i służba wojskowa
Po kilku latach spędzonych za granicą, Sarnowicz wrócił do Polski, osiedlając się najpierw w Kijowie. W 1918 roku powrócił do ojczyzny, a niespełna rok później – 10 kwietnia 1919 roku – zdecydował się ochotniczo wstąpić do Wojska Polskiego. Jego doświadczenia wojskowe miały znaczący wpływ na jego twórczość. Służył w 7 pułku Ułanów Lubelskich i awansował na stopień wachmistrza. Niestety, podczas wojny polsko-bolszewickiej w 1920 roku został ciężko ranny, co zmusiło go do ograniczenia aktywności artystycznej przez pewien czas.
Twórczość artystyczna
Pomimo trudnych doświadczeń, Aleksander Sarnowicz nie przestał tworzyć. Jego debiut wystawienniczy miał miejsce w 1912 roku w warszawskiej Zachęcie, a od 1921 roku regularnie prezentował swoje prace na wystawach aż do swojej śmierci w 1938 roku. Malarstwo Sarnowicza wyróżniało się przede wszystkim pejzażami oraz scenami z życia wiejskiego i miasteczkowego. Jego ulubionym motywem były również zwierzęta, szczególnie konie, które pojawiały się w wielu jego pracach.
Sarnowicz był również znany ze swoich kompozycji batalistycznych stworzonych podczas wojny. W swoich obrazach dawał wyraz zarówno dramatyzmowi konfliktu, jak i pięknu polskiej przyrody. W latach dwudziestych zafascynował się także Tatraami oraz góralską kulturą, co znalazło odzwierciedlenie w jego portretach przedstawiających górali.
Życie osobiste i ostatnie lata
Aleksander Sarnowicz ożenił się 3 sierpnia 1921 roku z Natalią Kazimierą Cichowską w Radomiu. Niestety, ich wspólne życie nie trwało długo – żona artysty zmarła 22 czerwca 1923 roku. Po tej tragedii Sarnowicz osiedlił się na stałe w Mińsku Mazowieckim, gdzie zamieszkał w koszarach swojego pułku jako malarz batalista. Tam kontynu
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).