Clo-Clo – wprowadzenie do operetki
Operetka „Clo-Clo” to dzieło Franza Lehára, które zadebiutowało 8 marca 1924 roku w Bürgertheater w Wiedniu. To trzechaktowa kompozycja, która łączy w sobie humor, romantyzm i muzykę, charakteryzującą się typowym dla Lehára stylem. Libretto do tego utworu napisał Béla Jenbach, a jego lekki i zabawny charakter odpowiadał oczekiwaniom widowni tamtych czasów. Po niepowodzeniu wcześniejszej operetki Lehára, „Żółty kaftan”, kompozytor postanowił zwrócić się ku bardziej pozytywnym tematom, co zaowocowało powstaniem „Clo-Clo”.
Geneza i kontekst powstania
Inspiracją dla „Clo-Clo” była farsa „Wiele hałasu o dziecko” autorstwa Aleksandra Engela i Juliusa Horsta, która była pełna nieprzewidywalnych sytuacji i komicznych zwrotów akcji. Jenbach pragnął stworzyć widowisko, które przyciągnie uwagę publiczności dzięki swoim zabawnym momentom i barwnym postaciom. Dla Lehára, który od dawna obiecywał stworzenie operetki dla Louise Kartousch, rola główna w „Clo-Clo” stała się spełnieniem tej obietnicy. Kreacja ta przyniosła jej wielką popularność oraz uznanie.
Przyjęcie operetki przez publiczność
Premiera „Clo-Clo” okazała się ogromnym sukcesem. Publiczność przyjęła ją z entuzjazmem, a krytycy z radością zauważyli, że Lehár znów odnalazł swoją radość w tworzeniu muzyki. Widzowie docenili zarówno melodyjność utworów, jak i lekkość fabuły. Rola Clo-Clo, grana przez Louise Kartousch, zyskała tak dużą popularność, że stała się jednym z najbardziej rozpoznawalnych ról w repertuarze operetkowym. Sukces ten był także wynikiem umiejętności Lehára w tworzeniu chwytliwych melodii oraz zabawnych dialogów, które doskonale oddawały atmosferę epoki.
Fabuła operetki
Akcja „Clo-Clo” osadzona jest w Paryżu i opowiada historię burmistrza miasteczka Perpignan, pana Severina. Jego życie nabiera nieoczekiwanego rytmu po tym, jak na jaw wychodzą jego relacje z tajemniczą kokotą o imieniu Clo-Clo. Po jednej z podróży służbowych do Paryża, żona Severina, pani Meluzyna, odnajduje w kieszeni męża bilet od Clo-Clo z prośbą o pieniądze. Przekonana o istnieniu nieślubnej córki męża, postanawia udać się do Paryża i odkryć prawdę.
CLO-CLO jako postać centralna
Clo-Clo jest postacią pełną życia i wdzięku. Po przybyciu do domu burmistrza staje się źródłem wielu komicznych sytuacji. Jej obecność przyciąga uwagę nie tylko Severina, ale także innych mieszkańców miasteczka oraz ważnych gości. W miarę rozwoju akcji pojawiają się kolejne postacie: kochanek Clo-Clo – Maxim oraz minister, który również jest nią oczarowany. W miarę jak sytuacja staje się coraz bardziej skomplikowana, burmistrz musi zmierzyć się z konsekwencjami swojego młodzieńczego grzechu oraz chaotycznej sytuacji w swoim domu.
Kwestia moralności i humoru
„Clo-Clo”
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).