Maślak wejmutkowy – charakterystyka i znaczenie gatunku
Maślak wejmutkowy (Suillus placidus) jest interesującym przedstawicielem grzybów z rodziny maślakowatych (Suillaceae). Ten gatunek, po raz pierwszy opisany przez Hermanna Friedricha Bonordena w 1861 roku jako Boletus placidus, zyskał swoją obecną nazwę dzięki Rolfowi Singerowi w 1945 roku. Maślak wejmutkowy jest grzybem, który można spotkać w lasach Europy, Ameryki Północnej oraz Japonii. W Polsce należy do rzadkości, a jego populacja jest zagrożona, co czyni go przedmiotem zainteresowania mykologów i entuzjastów grzybobrania.
Systematyka i nazewnictwo
Maślak wejmutkowy klasyfikowany jest w rodzinie Suillaceae, a jego pełna taksonomia obejmuje szereg wyższych kategorii, takich jak Boletales oraz Agaricomycetidae. W polskim nazewnictwie grzyb ten został zaproponowany przez Władysława Wojewodę w 1999 roku. Dodatkowo, Alina Skirgiełło opisała go pod nazwą maślak łagodny, co może wprowadzać pewne zamieszanie wśród zbieraczy grzybów. Niezależnie od nazwy, ważne jest zrozumienie cech morfologicznych tego gatunku oraz jego ekologii.
Morfologia maślaka wejmutkowego
Kapelusz
Kapelusz maślaka wejmutkowego osiąga średnicę od 3 do 13 cm. Jego kształt przechodzi przez różne etapy – od początkowego półkulistego, przez poduchowaty, aż po spłaszczony. Powierzchnia kapelusza jest gładka, śluzowata i lepka. Początkowo ma barwę kości słoniowej lub kremową, która z czasem zmienia się na żółtobrązową czy szarobrązową. Ciekawostką jest to, że po uciśnięciu kapelusz zmienia kolor na fioletowy. Skórka kapelusza łatwo oddziela się od miąższu, co jest istotną cechą rozpoznawczą.
Trzon
Trzon tego grzyba ma wysokość od 3 do 8 cm oraz grubość od 0,7 do 2 cm, przy czym zazwyczaj ma cylindryczny kształt. Może być nieco wrzecionowaty i pełny. Jego barwa to zazwyczaj biała lub żółtawa. Ważnym elementem morfologicznym jest brak pierścienia na trzonie oraz obecność zaschniętych kropelek soku mlecznego. Początkowo te kropelki są białe, ale z czasem ciemnieją i stają się fioletowo-czerwono-brązowe.
Hymenofor
Hymenofor maślaka wejmutkowego przyjmuje formę rurkowatą. Rurki mają długość od 5 do 11 mm i mogą być nieco zbiegające na trzon lub przyrośnięte. Barwa początkowa rurków to biała, która zmienia się na żółtawą i oliwkowo-żółtą, a następnie na żółtobrązową. Pory są drobne i zaokrąglone, co również należy do charakterystycznych cech tego gatunku.
Miąższ
Miąższ maślaka wejmutkowego jest miękki i soczysty, jednak nietrwały w przechowywaniu. Kolor miąższu to zazwyczaj biały lub żółtawy; pod skórką kapelusza może mieć purpurowy odcień, a nad rurkami trzonu cytrynowo-żółty kolor. Starsze okazy mogą mieć jaśniejszy miąższ w obrębie trzonu. Zapach oraz smak tego grzyba są słabej intensyw
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).