Moskwicz G3: Ikona Sowieckiej Formuły Junior i Formuły 1
Moskwicz G3 to niezwykle interesujący samochód wyścigowy, który odgrywał istotną rolę w historii sowieckiego motorsportu. Jako następca modelu Moskwicz G1, G3 został zaprojektowany z myślą o rywalizacji w Sowieckiej Formule Junior oraz Sowieckiej Formule 1. Dzięki swoim osiągom i innowacyjnej konstrukcji, pojazd ten zyskał uznanie wśród entuzjastów wyścigów oraz kierowców, którzy mieli okazję zasiąść za jego kierownicą.
Historia i rozwój Moskwicza G3
Produkcja Moskwicza G3 rozpoczęła się w latach 60. XX wieku, gdy zespół inżynierów pod przewodnictwem Igora Gładilina oraz Lwa Szugurowa podjął się stworzenia nowoczesnego samochodu wyścigowego. G3 był rozwinięciem wcześniejszego modelu G1, który był używany w podobnych zawodach. W konstrukcji G3 postawiono na efektywność, co miało kluczowe znaczenie dla osiągnięcia sukcesu na torze.
Podstawowym elementem napędowym był silnik R4 z Moskwicza 407, którego pojemność wynosiła 1358 cm³. Generował on moc 70 KM przy obrotach wynoszących 4800 na minutę. Połączenie tego silnika z czterobiegową skrzynią biegów oraz napęd na tylne koła pozwalało samochodowi osiągnąć prędkość maksymalną rzędu 170 km/h. Nadwozie pojazdu oparte było na solidnej ramie rurowej, co wpływało na stabilność i bezpieczeństwo podczas wyścigów.
Udział w Sowieckiej Formule Junior
W latach 1961-1962 Moskwicz G3 brał udział w zawodach Sowieckiej Formuły Junior, gdzie szybko zdobył uznanie dzięki swoim osiągom. Debiutujący kierowca Jurij Czwirow poprowadził ten model do zwycięstwa w inauguracyjnych wyścigach na torze Nemanskoje Kolco. Czwirow nie tylko wygrał zawody, ale również ustanowił najszybsze okrążenie, co potwierdziło potencjał samochodu.
W kolejnych wydarzeniach Czwirow kontynuował swoją dominację na torze, zdobywając drugie miejsce na Newskoje Kolco, gdzie ustąpił jedynie Wiaczesławowi Kosenkowowi. Te rezultaty przyniosły mu tytuł mistrza Sowieckiej Formuły Junior w 1961 roku. W następnym sezonie do zespołu dołączył Jewgienij Weretow, a ich rywalizacja przyniosła jeszcze większe sukcesy. Czwirow wygrał obie eliminacje, a Weretow dwukrotnie zajmował trzecie miejsce, co pozwoliło im na zajęcie odpowiednio pierwszego i drugiego miejsca w klasyfikacji generalnej.
Przejście do Sowieckiej Formuły 1
W 1963 roku Moskwicz G3 przeszedł istotne modyfikacje mające na celu dostosowanie go do wymagań Sowieckiej Formuły 1. Inżynierowie zastosowali nowocześniejsze gaźniki Lenkarz K99 zamiast wcześniejszych Lenkarz K28 oraz zmniejszyli średnicę kół z 15 do 13 cali. Dzięki tym zmianom masa samochodu została zredukowana o 14 kg, co pozytywnie wpłynęło na jego osiągi.
Wzrost mocy silnika do 76 KM umożliwił osiągnięcie prędkości maksymalnej wynoszącej 177 km/h. W nowej odsłonie swojego życia Moskwicz G3 odniósł sukcesy również w Sowieckiej Formule 1, a Jewgienij Weretow zdobył wicemistrzostwo serii w tym samym roku
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).