Wprowadzenie do życia Stefanii Pityńskiej
Stefania Pityńska, z domu Krupa, to postać znana w polskiej historii jako sanitariuszka zaangażowana w działalność podziemia niepodległościowego. Urodziła się 6 września 1925 roku w Kuryłówce i zmarła 15 grudnia 1997 roku w Ulanowie. Jej życie naznaczone było dramatycznymi wydarzeniami związanymi z II wojną światową oraz walką o wolność Polski. W ramach Narodowej Organizacji Wojskowej oraz Narodowego Zjednoczenia Wojskowego, Stefania miała okazję brać udział w ważnych bitwach, które miały wpływ na losy kraju.
Rodzina i dzieciństwo
Stefania była jedną z czworga dzieci Piotra Krupy, listonosza, oraz Marii Staroń. Po śmierci ojca w 1935 roku, rodzina musiała stawić czoła trudnej rzeczywistości. Michał Krupa, starszy brat Stefanii, stał się głównym opiekunem rodziny, pracując jako drwal w Nadleśnictwie Brzyska Wola. Wybuch II wojny światowej przyniósł tragiczne wydarzenia, które zmieniły życie Krupów na zawsze.
Tragiczne lata wojenne
W 1941 roku ukraińska policja, wspierana przez Niemców, dokonała brutalnego ataku na dom rodzinny Stefanii. Spalono ich zabudowania, a Michał Krupa, który był nieobecny podczas tego zdarzenia, postanowił pomścić krzywdę rodziny i zabił jednego z oprawców. Od tego momentu stał się celem poszukiwań gestapo oraz ukraińskich władz. W obliczu zagrożenia rodzinie udało się uciec za San do Starego Miasta.
Zaangażowanie w ruch oporu
Stefania Pityńska jako sanitariuszka była aktywna podczas walki o wolność Polski. Przez swoje działania w bitwie pod Kuryłówką 7 maja 1945 roku, brała udział w jednej z największych batalii polskich partyzantów przeciwko Sowietom. W trakcie walk została ranna, jednak nie zatrzymało jej to od niesienia pomocy innym. Podczas ewakuacji z pola bitwy poznała Aleksandra Pityńskiego, żołnierza transportowanego na furmance. Ich losy połączyły się, co zaowocowało zawarciem małżeństwa 20 stycznia 1946 roku.
Życie po wojnie
Po zakończeniu działań wojennych Stefania i Aleksander Pityńscy osiedlili się w Ulanowie. Życie codzienne rodziny nie było łatwe; byli oni narażeni na prześladowania ze strony komunistycznych władz. Częste rewizje oraz poszukiwania Michała Krupy, który nadal był aktywnym partyzantem, były częścią ich rzeczywistości. Michał został aresztowany w 1959 roku i skazany na karę więzienia; jednak po kilku latach udało mu się powrócić do rodziny.
Rodzina i wychowanie dzieci
Mimo trudnych warunków życia, Stefania i Aleksander dbali o swoje dzieci. Ich syn Andrzej urodził się 15 marca 1947 roku i stał się dla nich źródłem radości oraz nadziei na lepsze jutro. Rodzina Pityńskich starała się stworzyć bezpieczne środowisko dla swojego dziecka, a także przekazywać mu wartości związane z patriotyzmem i szacunkiem dla historii Polski.
Status po wojnie i odznaczenia
Stefania Pityńska nie tylko przeżyła trudne czasy wojenne, ale także
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).